হনুমান জীৰ ছবিখনত ক্লিক কৰক

শ্ৰী হনুমান চালিছা

গোস্বামী তুলসীদাসৰ পৱিত্ৰ ৰচনা

আৰম্ভণিৰ দোহা

শ্ৰীগুৰু চৰন সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰু সুধাৰি।

বৰনঊঁ ৰঘুবৰ বিমল জসু, জো দায়কু ফল চাৰি॥

বুদ্ধিহীন তনু জানিকে, সুমিৰৌং পৱন-কুমাৰ।

বল বুধি ৱিদ্য়া দেহু মোহিং, হৰহু কলেস বিকাৰ॥

॥ চৌপাই ॥

জয় হনুমান জ্ঞান গুন সাগৰ।

জয় কপীস তিহুঁ লোক উজাগৰ॥

ৰাম দূত অতুলিত বল ধামা।

অংজনি-পুত্ৰ পৱনসুত নামা॥

মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰংগী।

কুমতি নিৱাৰ সুমতি কে সংগী॥

কংচন বৰন বিৰাজ সুবেসা।

কানন কুংডল কুংচিত কেসা॥

হাথ বজ্ৰ ঔ ধ্ৱজা বিৰাজৈ।

কাঁধে মূঁজ জনেঊ সাজৈ॥

শংকৰ সুৱন কেসৰী নংদন।

তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বংদন॥

ৱিদ্য়াৱান গুনী অতি চাতুৰ।

ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ॥

প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিয়া।

ৰাম লখন সীতা মন বসিয়া॥

সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিয়হিং দিখাৱা।

বিকট ৰূপ ধৰি লংক জৰাৱা॥

ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সঁহাৰে।

ৰামচংদ্ৰ কে কাজ সঁৱাৰে॥

লায় সজীৱন লখন জিয়াএ।

শ্ৰীৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লাএ॥

ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বড়াঈ।

তুম মম প্ৰিয় ভৰতহি সম ভাঈ॥

সহস বদন তুম্হৰো জস গাৱৈং।

অস কহি শ্ৰীপতি কংঠ লগাৱৈং॥

সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা।

নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা॥

জম কুবেৰ দিগপাল জহাঁ তে।

কবি কোবিদ কহি সকে কহাঁ তে॥

তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহিং কীন্হা।

ৰাম মিলায় ৰাজ পদ দীন্হা॥

তুম্হৰো মংত্ৰ বিভীষণ মানা।

লংকেশ্ৱৰ ভএ সব জগ জানা॥

জুগ সহস্ৰ য়োজন পৰ ভানূ।

লীল্য়ো তাহি মধুৰ ফল জানূ॥

প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহীং।

জলধি লাঁঘি গএ অচৰজ নাহীং॥

দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে।

সুগম অনুগ্ৰহ তুম্হৰে তেতে॥

ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে।

হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে॥

সব সুখ লহৈ তুম্হাৰী সৰনা।

তুম ৰক্ষক কাহূ কো ডৰনা॥

আপন তেজ সম্হাৰো আপৈ।

তীনোং লোক হাঁক তেং কাঁপৈ॥

ভূত পিশাচ নিকট নহিং আৱৈ।

মহাবীৰ জব নাম সুনাৱৈ॥

নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা।

জপত নিৰংতৰ হনুমত বীৰা॥

সংকট তেং হনুমান ছুড়াৱৈ।

মন ক্ৰম বচন ধ্য়ান জো লাৱৈ॥

সব পৰ ৰাম তপস্ৱী ৰাজা।

তিন কে কাজ সকল তুম সাজা॥

ঔৰ মনোৰথ জো কোঈ লাৱৈ।

সোই অমিত জীৱন ফল পাৱৈ॥

চাৰোং জুগ পৰতাপ তুম্হাৰা।

হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিয়াৰা॥

সাধু সংত কে তুম ৰখৱাৰে।

অসুৰ নিকংদন ৰাম দুলাৰে॥

অষ্ট সিদ্ধি নৌ নিধি কে দাতা।

অস বৰ দীন জানকী মাতা॥

ৰাম ৰসায়ন তুম্হৰে পাসা।

সদা ৰহো ৰঘুপতি কে দাসা॥

তুম্হৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ।

জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ॥

অংতকাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ।

জহাঁ জন্ম হৰিভক্ত কহাঈ॥

ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ।

হনুমত সেই সৰ্ব সুখ কৰঈ॥

সংকট কটৈ মিটৈ সব পীৰা।

জো সুমিৰৈ হনুমত বলবীৰা॥

জয় জয় জয় হনুমান গোসাঈং।

কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নাঈং॥

জো সত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ।

ছূটহি বংদি মহা সুখ হোঈ॥

জো য়হ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা।

হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা॥

তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা।

কীজৈ নাথ হৃদয় মহঁ ডেৰা॥

সমাপ্তিৰ দোহা

পৱনতনয় সংকট হৰন, মংগল মূৰতি ৰূপ।

ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বসহু সুৰ ভূপ॥