ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ

ਸ਼੍ਰੀ ਹਨੁਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ

ਗੋਸਵਾਮੀ ਤੁਲਸੀਦਾਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਰਚਨਾ

ਆਰੰਭਿਕ ਦੋਹਾ

ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁ ਚਰਨ ਸਰੋਜ ਰਜ, ਨਿਜ ਮਨੁ ਮੁਕੁਰੁ ਸੁਧਾਰਿ।

ਬਰਨਊਁ ਰਘੁਬਰ ਬਿਮਲ ਜਸੁ, ਜੋ ਦਾਯਕੁ ਫਲ ਚਾਰਿ॥

ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨ ਤਨੁ ਜਾਨਿਕੇ, ਸੁਮਿਰੌਂ ਪਵਨ-ਕੁਮਾਰ।

ਬਲ ਬੁਧਿ ਵਿਦ੍ਯਾ ਦੇਹੁ ਮੋਹਿਂ, ਹਰਹੁ ਕਲੇਸ ਬਿਕਾਰ॥

॥ ਚੌਪਾਈ ॥

ਜਯ ਹਨੁਮਾਨ ਜ੍ਞਾਨ ਗੁਨ ਸਾਗਰ।

ਜਯ ਕਪੀਸ ਤਿਹੁਁ ਲੋਕ ਉਜਾਗਰ॥

ਰਾਮ ਦੂਤ ਅਤੁਲਿਤ ਬਲ ਧਾਮਾ।

ਅਂਜਨਿ-ਪੁਤ੍ਰ ਪਵਨਸੁਤ ਨਾਮਾ॥

ਮਹਾਬੀਰ ਬਿਕ੍ਰਮ ਬਜਰਂਗੀ।

ਕੁਮਤਿ ਨਿਵਾਰ ਸੁਮਤਿ ਕੇ ਸਂਗੀ॥

ਕਂਚਨ ਬਰਨ ਬਿਰਾਜ ਸੁਬੇਸਾ।

ਕਾਨਨ ਕੁਂਡਲ ਕੁਂਚਿਤ ਕੇਸਾ॥

ਹਾਥ ਬਜ੍ਰ ਔ ਧ੍ਵਜਾ ਬਿਰਾਜੈ।

ਕਾਁਧੇ ਮੂਁਜ ਜਨੇਊ ਸਾਜੈ॥

ਸ਼ਂਕਰ ਸੁਵਨ ਕੇਸਰੀ ਨਂਦਨ।

ਤੇਜ ਪ੍ਰਤਾਪ ਮਹਾ ਜਗ ਬਂਦਨ॥

ਵਿਦ੍ਯਾਵਾਨ ਗੁਨੀ ਅਤਿ ਚਾਤੁਰ।

ਰਾਮ ਕਾਜ ਕਰਿਬੇ ਕੋ ਆਤੁਰ॥

ਪ੍ਰਭੁ ਚਰਿਤ੍ਰ ਸੁਨਿਬੇ ਕੋ ਰਸਿਯਾ।

ਰਾਮ ਲਖਨ ਸੀਤਾ ਮਨ ਬਸਿਯਾ॥

ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮ ਰੂਪ ਧਰਿ ਸਿਯਹਿਂ ਦਿਖਾਵਾ।

ਬਿਕਟ ਰੂਪ ਧਰਿ ਲਂਕ ਜਰਾਵਾ॥

ਭੀਮ ਰੂਪ ਧਰਿ ਅਸੁਰ ਸਁਹਾਰੇ।

ਰਾਮਚਂਦ੍ਰ ਕੇ ਕਾਜ ਸਁਵਾਰੇ॥

ਲਾਯ ਸਜੀਵਨ ਲਖਨ ਜਿਯਾਏ।

ਸ਼੍ਰੀਰਘੁਬੀਰ ਹਰਸ਼ਿ ਉਰ ਲਾਏ॥

ਰਘੁਪਤਿ ਕੀਨ੍ਹੀ ਬਹੁਤ ਬਡ਼ਾਈ।

ਤੁਮ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯ ਭਰਤਹਿ ਸਮ ਭਾਈ॥

ਸਹਸ ਬਦਨ ਤੁਮ੍ਹਰੋ ਜਸ ਗਾਵੈਂ।

ਅਸ ਕਹਿ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿ ਕਂਠ ਲਗਾਵੈਂ॥

ਸਨਕਾਦਿਕ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿ ਮੁਨੀਸਾ।

ਨਾਰਦ ਸਾਰਦ ਸਹਿਤ ਅਹੀਸਾ॥

ਜਮ ਕੁਬੇਰ ਦਿਗਪਾਲ ਜਹਾਁ ਤੇ।

ਕਬਿ ਕੋਬਿਦ ਕਹਿ ਸਕੇ ਕਹਾਁ ਤੇ॥

ਤੁਮ ਉਪਕਾਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵਹਿਂ ਕੀਨ੍ਹਾ।

ਰਾਮ ਮਿਲਾਯ ਰਾਜ ਪਦ ਦੀਨ੍ਹਾ॥

ਤੁਮ੍ਹਰੋ ਮਂਤ੍ਰ ਬਿਭੀਸ਼ਣ ਮਾਨਾ।

ਲਂਕੇਸ਼੍ਵਰ ਭਏ ਸਬ ਜਗ ਜਾਨਾ॥

ਜੁਗ ਸਹਸ੍ਰ ਯੋਜਨ ਪਰ ਭਾਨੂ।

ਲੀਲ੍ਯੋ ਤਾਹਿ ਮਧੁਰ ਫਲ ਜਾਨੂ॥

ਪ੍ਰਭੁ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਮੇਲਿ ਮੁਖ ਮਾਹੀਂ।

ਜਲਧਿ ਲਾਁਘਿ ਗਏ ਅਚਰਜ ਨਾਹੀਂ॥

ਦੁਰ੍ਗਮ ਕਾਜ ਜਗਤ ਕੇ ਜੇਤੇ।

ਸੁਗਮ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਤੇਤੇ॥

ਰਾਮ ਦੁਆਰੇ ਤੁਮ ਰਖਵਾਰੇ।

ਹੋਤ ਨ ਆਜ੍ਞਾ ਬਿਨੁ ਪੈਸਾਰੇ॥

ਸਬ ਸੁਖ ਲਹੈ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਸਰਨਾ।

ਤੁਮ ਰਕ੍ਸ਼ਕ ਕਾਹੂ ਕੋ ਡਰਨਾ॥

ਆਪਨ ਤੇਜ ਸਮ੍ਹਾਰੋ ਆਪੈ।

ਤੀਨੋਂ ਲੋਕ ਹਾਁਕ ਤੇਂ ਕਾਁਪੈ॥

ਭੂਤ ਪਿਸ਼ਾਚ ਨਿਕਟ ਨਹਿਂ ਆਵੈ।

ਮਹਾਬੀਰ ਜਬ ਨਾਮ ਸੁਨਾਵੈ॥

ਨਾਸੈ ਰੋਗ ਹਰੈ ਸਬ ਪੀਰਾ।

ਜਪਤ ਨਿਰਂਤਰ ਹਨੁਮਤ ਬੀਰਾ॥

ਸਂਕਟ ਤੇਂ ਹਨੁਮਾਨ ਛੁਡ਼ਾਵੈ।

ਮਨ ਕ੍ਰਮ ਬਚਨ ਧ੍ਯਾਨ ਜੋ ਲਾਵੈ॥

ਸਬ ਪਰ ਰਾਮ ਤਪਸ੍ਵੀ ਰਾਜਾ।

ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਕਲ ਤੁਮ ਸਾਜਾ॥

ਔਰ ਮਨੋਰਥ ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਵੈ।

ਸੋਇ ਅਮਿਤ ਜੀਵਨ ਫਲ ਪਾਵੈ॥

ਚਾਰੋਂ ਜੁਗ ਪਰਤਾਪ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ।

ਹੈ ਪਰਸਿਦ੍ਧ ਜਗਤ ਉਜਿਯਾਰਾ॥

ਸਾਧੁ ਸਂਤ ਕੇ ਤੁਮ ਰਖਵਾਰੇ।

ਅਸੁਰ ਨਿਕਂਦਨ ਰਾਮ ਦੁਲਾਰੇ॥

ਅਸ਼੍ਟ ਸਿਦ੍ਧਿ ਨੌ ਨਿਧਿ ਕੇ ਦਾਤਾ।

ਅਸ ਬਰ ਦੀਨ ਜਾਨਕੀ ਮਾਤਾ॥

ਰਾਮ ਰਸਾਯਨ ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਪਾਸਾ।

ਸਦਾ ਰਹੋ ਰਘੁਪਤਿ ਕੇ ਦਾਸਾ॥

ਤੁਮ੍ਹਰੇ ਭਜਨ ਰਾਮ ਕੋ ਪਾਵੈ।

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਦੁਖ ਬਿਸਰਾਵੈ॥

ਅਂਤਕਾਲ ਰਘੁਬਰ ਪੁਰ ਜਾਈ।

ਜਹਾਁ ਜਨ੍ਮ ਹਰਿਭਕ੍ਤ ਕਹਾਈ॥

ਔਰ ਦੇਵਤਾ ਚਿਤ੍ਤ ਨ ਧਰਈ।

ਹਨੁਮਤ ਸੇਇ ਸਰ੍ਬ ਸੁਖ ਕਰਈ॥

ਸਂਕਟ ਕਟੈ ਮਿਟੈ ਸਬ ਪੀਰਾ।

ਜੋ ਸੁਮਿਰੈ ਹਨੁਮਤ ਬਲਬੀਰਾ॥

ਜਯ ਜਯ ਜਯ ਹਨੁਮਾਨ ਗੋਸਾਈਂ।

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁਦੇਵ ਕੀ ਨਾਈਂ॥

ਜੋ ਸਤ ਬਾਰ ਪਾਠ ਕਰ ਕੋਈ।

ਛੂਟਹਿ ਬਂਦਿ ਮਹਾ ਸੁਖ ਹੋਈ॥

ਜੋ ਯਹ ਪਢ਼ੈ ਹਨੁਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ।

ਹੋਯ ਸਿਦ੍ਧਿ ਸਾਖੀ ਗੌਰੀਸਾ॥

ਤੁਲਸੀਦਾਸ ਸਦਾ ਹਰਿ ਚੇਰਾ।

ਕੀਜੈ ਨਾਥ ਹ੍ਰਿਦਯ ਮਹਁ ਡੇਰਾ॥

ਸਮਾਪਤੀ ਦੋਹਾ

ਪਵਨਤਨਯ ਸਂਕਟ ਹਰਨ, ਮਂਗਲ ਮੂਰਤਿ ਰੂਪ।

ਰਾਮ ਲਖਨ ਸੀਤਾ ਸਹਿਤ, ਹ੍ਰਿਦਯ ਬਸਹੁ ਸੁਰ ਭੂਪ॥